Wil Nelemans: Nim ik aon "I presume" De eerste cd van Wil Nelemans heeft een merkwaardige titel die zo gekozen zal zijn omdat de inhoud ervan bestaat uit vijf Brabantse liedjes en vijf Engelse songs. De combinatie van Engels en dialect op één cd is zeker zeldzaam, maar niet uniek. Van de zanger van het noorden, Ede Staal, bestaat de prachtige cd As vaaier woorden met een soortgelijke formule. Daar staan Grunningse liedjes op en Engelstalige. Nelemans (Roosendaal, 1957) heeft als tekstschrijver en zanger een zwak voor Brabants, maar hij heeft ook veel met Engels. Hij studeerde Engels MO-A op het Mollerinstituut in Tilburg en voelde zich aanvankelijk aangetrokken tot de 'Tumbleweeds'. Hij is het meest geinspireerd door Dylan, Maclean, McTell en Simon and Garfunkel en dat is ook terug te horen in zijn Brabantstalige liedjes. Er is sprake van een brede bezetting: zang, gitaar, percussie, steelgitaar, trombone, accordeon, viool, backing vocals en piano. Zijn vaste begeleiders zijn Jos Bloks en Pius van Erve. Nelemans heeft al een heel muzikaal verleden: hij speelde o.m. met de 'Silver Eagle Express' en werkte lang samen met de Roosendaalse blueszanger MacAnthony. Fanfare St. Joris uit Dorst schreef in 2006 een auditie uit. Dat leidde tot de opname van het lied De fanfare van Honger en Dorst (Gerard van Maasakkers). Onder het pseudoniem Joop Tamboer nam Wil Nelemans deel aan het Brabants Dialectenfestival in Lieshout in 2008 en werd prompt genomineerd voor de dialectpenning voor beste liedtekst met zijn liedje Ouwerwets gezellig, dat moest beantwoorden aan het thema Taofele. Hij schreef zich vervolgens in voor het Dialectliedjesfestival 'Beter Brabants' in Den Hout en werd daar tweede met zijn lied Den Eik op de Lind. Nelemans heeft in zijn luisterliedjes een mooi evenwicht tussen tekst en muziek. Ondertussen heeft hij al verscheidene succesvolle optredens in vestzaktheaters achter de rug. Tot de toekomstwensen van Wil Nelemans behoort het optreden in het circuit van het kleine theater, waarbij hij behalve zijn zang ook kan laten horen wat hem bewogen heeft tot het schrijven van zijn liedjes. De andere Brabantse liedjes van de nieuwe cd, Elkaors bezit, Mun Brabant en Onbezonne hebben een heel eigentijdse sound en daarom alleen al smaakt deze cd naar meer. Jammer is het dat er geen tekstboekje bij de cd zit, maar gelukkig staan de liedteksten integraal op internet. Meer info: wjnelemans@cs.com en www.wilnelemans.nl
| Biografie Neemt op zijn veertiende zijn eerste gitaarlessen bij Tony Lane te Roosendaal.Tony Lane had zelf in verschillende bands gespeeld, waaronder de Silver Eagle Express. Op zeventienjarige leeftijd solliciteert hij naar de baan van leadzanger bij de Tumbleweeds, nadat Ruud Hermans deze band heeft verlaten. Hij zingt in de studio een weergaloos duet in met Ine Masseurs, maar wordt toch iets te jong bevonden. Hij neemt deel aan enkele talenten jachten en wint hiermee een studio opname bij JR Productions in Roosendaal. Op dit moment wordt hij het meest geïnspireerd door muzikanten zoals:Bob Dylan, Don Maclean, Ralph McTell, Simon and Garfunkel. Probeert enkele eigen liedjes uit tijdens optredens in cafés. Treedt regelmatig op in het voorprogramma van McAnthony, de Brabantse blues zanger. Ook zorgt hij voor de backing vocals tijdens een opname van deze McAnthony. Maakt een poosje zelf deel uit van de Silver Eagle Express. Begeleidt samen met de Silver Eagle Express, de Amerikaan Jimmy Lawton. Vormt samen met Kees van Drimmelen en Ad Looyen(leden van de Silver Eagle Express) ‘Willy and the Poor Boys’ en brengt onder meer een eigen nummer op het country festival in Odilia Peel. |
![]() |
| Schrijft zich in voor een talentenjacht op de NCRV radio (Los Vast met Eddy Becker). | |
Brengt voor het grootste gedeelte eigen werk en wordt tot driemaal toe door de luisteraars terug gestemd. Speelt later nog onder meer met percussionist Jeroen de Rijk uit Roosendaal en zorgt voor muzikale omlijstingen op literatuurbijeenkomsten. In de periode van 1980 tot 2005 wordt er nauwelijks tijd aan de muziek besteed, omdat de tijd door andere activiteiten(werk/gezin)wordt opgeslokt. Als de kinderen wat groter zijn, begint het weer te kriebelen en gaat Wil via internet op zoek naar muzikanten. In juni 2005 belandt hij na een serieuze auditie bij een vocale groep, bestaande uit zes zangers/zangeressen. De groep bestaat uit vier dames en twee heren, brengt covers in het Engels en heet 'Back on Track.' Alles wordt zesstemmig gezongen en de groep laat zich begeleiden door vooraf opgenomen muziek. Drie van de leden zijn verantwoordelijk voor deze opgenomen begeleiding. Begin 2006 schrijft hij zich in voor een auditie, die georganiseerd wordt door de Fanfare St Joris uit Dorst. Eind 2006 zal St Joris een Proms concert organiseren. Wil gaat samen met de fanfare het lied ‘De Fanfare van Honger en Dorst’ brengen . Het is een enorm succes en zijn Youtube filmpje is inmiddels al door duizenden mensen bekeken. Hij is inmiddels weer begonnen met het schrijven van liedjes, en wel in het Engels te verstaan. In juni 2007 komt hij in contact met een Tilburgse zangeres, die hij op de gitaar gaat begeleiden. Samen treden ze tweemaal op, waaronder eenmaal in zaal16 te Tilburg. Hij schrijft zich in voor een liedjeswedstrijd voor een dialectfestival in Den Hout. Hij eindigt hier op de tweede plaats met zijn lied ‘Den Eik op de Lind’. Eind 2007 komt hij in contact met een bassist uit Oisterwijk en een percussionist uit Oirschot. Met hen treedt hij op in het museum Oud Oosterhout te Oosterhout. Hij schrijft zich opnieuw in voor de wedstrijd om de Brabantse Dialectpenning te Lieshout. Tot zijn grote verbazing zit hij bij de twee genomineerden en wint de tweede prijs met zijn lied ‘Ouwerwets Gezellig’. Naast het schrijven in het Engels blijft hij nu ook schrijven in het Brabants. In 2008 treedt hij regelmatig op met zijn vaste bassist (Jos Bloks)en percussionist(Pius van Erve). In september begint hij aan het opnemen van zijn eerste CD. |
|